เคยได้ยินนิทานเรื่องหนึ่งพูดถึงดวงดาวที่อยู่แสนไกลว่าเราจะได้พบใคร สักคนที่ใจยังคิดถึงนานแล้วที่ไม่ได้เจอ เธอยังจำฉันได้หรือเปล่ายังคงเป็นคนเดิม ยังงดงามอยู่เหมือนเดิมเหมือนวันเก่านั้น
ยังเปิดฟังเสียงเพลง เพลงเก่ายังร้องเองและบางครั้งใจฉันก็ยังแอบมีน้ำตา
เพราะฉันไม่รู้ว่าเธออยู่ไหนไม่รู้ว่าตอนนี้เป็นอย่างไรสักวันหนึ่งหากได้พบกันใหม่เธอจะยิ้มให้ฉันอย่างเมื่อวานก่อนที่ดาวเต็มฟ้าจะร่ำลาจากกันแสนไกลหรือที่ตรงนั้นมันมีอยู่จริงใช่ไหมให้เธอหันมามองกันตรงนี้เหมือนอย่างเคย ๆ
ข้อความที่เธอเคยส่ง บางครั้งฉันไม่ได้ตอบไปเธอยังรอใช่ไหม ขอโทษที่ทำให้ต้องรอสิ่งของที่เธอพร่ำบ่น อีกครั้งที่ฉันทำหล่นหายแต่ต่างกันตรงสุดท้าย วันนี้ฉันไม่มีทางค้นเจอ
ยังเปิดฟังเสียงเพลง เพลงเก่ายังร้องเองและทุกครั้งใจฉันก็ยังแอบมีน้ำตา
เพราะฉันไม่รู้ว่าเธออยู่ไหนไม่รู้ว่าตอนนี้เป็นอย่างไรสักวันหนึ่งหากได้พบกันใหม่เธอจะยิ้มให้ฉันอย่างเมื่อวานก่อนที่ดาวเต็มฟ้าจะร่ำลาจากกันแสนไกลหรือที่ตรงนั้นมันมีอยู่จริงใช่ไหมให้เธอหันมามองกันตรงนี้เหมือนอย่างเคย ๆ
ฉันไม่เคยจะเสียใจที่ได้บอกรักไปแต่บางครั้งฉันนั้นยังกลับเสียดายที่มันอาจดูน้อยไปหากในวันนั้นไม่มีเธอข้างกัน ฉันคงยืนไม่ไหวแม้ในวันนี้ไม่มีเธอข้างกายเธอคงอยากเห็นฉันอยู่ให้ไหว
เพราะฉันไม่รู้ว่าเธออยู่ไหนไม่รู้ว่าตอนนี้เป็นอย่างไรสักวันหนึ่งหากได้พบกันใหม่เธอจะยิ้มให้ฉันอย่างเมื่อวานก่อนที่ดาวเต็มฟ้าจะร่ำลาจากกันแสนไกลหรือที่ตรงนั้นมันมีอยู่จริงใช่ไหมให้เธอหันมามองกันตรงนี้เหมือนอย่างเคย ๆไม่มีวันไหนที่ไม่คิดถึงฉันไม่เคยเลย