มองที่มุมเดิม ๆอยู่ตรงที่เดิม ๆข่มใจตัวเองเอาไว้ทั้งรู้ข้างในหวั่นไหวเมื่อใกล้เธอเพียงเอื้อมมือเท่านั้นก็ไปได้ถึงตัวเธอ
แต่หัวใจยังห่างไกลรักเท่าไร เธอไม่รู้เลยแผ่นฟ้าคราม และน้ำทะเลไม่ต่างเธอและฉันที่ดูเหมือนใกล้กันแต่ความจริงนั้นไกลเหลือเกิน
อยากบอกเธอ
เมื่อไหร่ที่เธอเหงาไม่มีใครเธอจะยังมีฉันคอยอยู่ตรงนี้ไม่ไกลให้เป็นดั่งเงาสะท้อนบนผืนน้ำ
มองลงมาเมื่อใดก็เห็นฟ้าที่งดงามแม้จะไม่ได้เป็นคนที่เธอรัก
ก็เพียงพอแล้วที่ฉันจะคอยห่วงใยแต่เธอ เรื่อยไปอยู่ตรงนี้ ที่มุมนี้มุมที่มีแค่ฉันข้างเดียวก็สุขใจบอกรักเธอทีไร
ก็บอกได้แค่ในใจเข้าข้างตัวเองเสมอแอบหวังให้เธอมีฉันในสายตา
แผ่นฟ้าคราม และน้ำทะเลไม่ต่างเธอและฉันที่ดูเหมือนใกล้กัน
แต่ความจริงนั้นไกลเหลือเกินอยากบอกเธอเมื่อไหร่ที่เธอเหงาไม่มีใครเธอจะยังมีฉันคอยอยู่ตรงนี้ไม่ไกล
ให้เป็นดั่งเงาสะท้อนบนผืนน้ำมองลงมาเมื่อใดก็เห็นฟ้าที่งดงามแม้จะไม่ได้เป็นคนที่เธอรักก็เพียงพอแล้วที่ฉันจะคอยห่วงใยแต่เธอ เรื่อยไปอยู่ตรงนี้ ที่มุมนี้มุมที่มีแค่ฉันข้างเดียวก็สุขใจ
เมื่อไหร่ที่เธอเหงาไม่มีใครเธอจะยังมีฉันคอยอยู่ตรงนี้ไม่ไกลเป็นดั่งเงาสะท้อนบนผืนน้ำมองลงมาเมื่อใดก็เห็นฟ้าที่งดงามแม้จะไม่ได้เป็นคนที่เธอรักก็เพียงพอแล้วที่ฉันจะคอยห่วงใยแต่เธอ เรื่อยไปอยู่ตรงนี้ ที่มุมนี้เมื่อไหร่ที่เหงาฉันจะอยู่ตรงนี้ไม่ไกลให้เป็นดังเงาสะท้อนบนผืนน้ำมองลงมาเมื่อใดก็เห็นฟ้าที่งดงามแม้ฉันไม่ได้เป็นคนที่เธอรักก็เพียงพอแล้วที่มุมนี้มุมที่มีแต่ฉันข้างเดียวก็สุขใจ